" گفتند : اى لوط ! اگر دست برندارى ، قطعاً از اخراج‌شدگان خواهى بود . گفت : " به راستى ، من دشمن كردار شمايم . پروردگارا ! مرا و كسانِ مرا از آنچه انجام مىدهند ، رهايى بخش " . پس او و كسانش ، همگى را ، رهانيديم ، جز پيرزنى كه از باقىماندگان [ در خاكستر آتش ] بود . سپس ديگران را سخت هلاك كرديم . و بر [ سر ] آنان بارانى [ از آتش گوگرد ] فرو ريختيم . و چه بد بود باران بيم‌داده‌شدگان ! قطعاً در اين [ عقوبت ] ، عبرتى است ، و [ لى ] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند " . " پس فرعون مأموران جمع‌آورى [ خود را ] به شهرها فرستاد [ و گفت : ] اينها عدّه‌اى ناچيزند . و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند ، و [ لى ] ما همگى به حال آماده‌باش در آمده‌ايم . سرانجام ، ما آنان را از باغستان‌ها و چشمه‌سارها و گنجينه‌ها و جايگاه‌هاى پرناز و نعمت بيرون كرديم . [ اراده ما ] چنين بود ، و آن [ نعمت‌ها ] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم . پس هنگام بر آمدن آفتاب ، آنها را تعقيب كردند . چون دو گروه ، همديگر را ديدند ، ياران موسى گفتند : ما قطعاً گرفتار خواهيم شد . گفت : چنين نيست ؛ زيرا پروردگارم با من است و به زودى ، مرا راهنمايى خواهد كرد . پس به موسى وحى كرديم : " با عصاى خود بر اين دريا بزن " ، تا از هم شكافت و هر پاره‌اى همچون كوهى سترگ بود . و ديگران را بدان جا نزديك گردانيديم . و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند ، نجات داديم . آن گاه ديگران را غرق كرديم . مسلّماً در اين [ واقعه ] عبرتى بود ، و [ لى ] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند " . " پس چرا از نسل‌هاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه [ مردم را ] از فساد در زمين ، باز دارند ، جز اندكى از كسانى كه از ميان آنان نجاتشان داديم ؟ و كسانى كه ستم كردند ، به دنبال ناز و نعمتى كه در آن بودند ، رفتند و آنان بزهكار بودند " . حديث 3607 . تفسير العيّاشى به نقل از انَس بن مالك : پيامبر خدا مىفرمود : " امّت موسى عليه السلام به هفتاد و يك ملّت ( فرقه ) پراكنده شدند كه هفتاد ملّت آن ، در آتش‌اند و يكى در بهشت است . امّت عيسى عليه السلام هفتاد و دو فرقه شدند كه هفتاد و يك فرقه در آتش‌اند و يكى در بهشت است و امّت من ، يك فرقه از آنها بيشتر دارد كه يكى در بهشت است و هفتاد و دو فرقه ديگر در آتش‌اند " . گفتند : آنان كيستند ، اى پيامبر خدا ؟ فرمود : " گروه‌ها ، گروه‌ها ! " . يعقوب بن زيد مىگويد : على بن ابى طالب عليه السلام هر گاه اين حديث را از پيامبر خدا بازگو مىكرد ، در آن ، اين آيه قرآن را مىخواند : " و اگر اهل كتاب ايمان آورده وپرهيزگارى كرده